پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

شماره 465 از ۴۹۵ در دفتر

آن شب قدری که گويند (جویند) اهل خلوت امشب استيا رب اين تاثير دولت از کدامين کوکب است
تا به گيسوی تو دست ناسزايان کم رسدهر دلی در حلقه‌ای در ذکر يارب يارب است
کشته چاه زنخدان توام کز هر طرفصد هزارش گردن جان زير طوق غبغب است
شهسوار من که مه آيينه‌دار روی اوستتاج خورشيد بلندش خاک نعل مرکب است
عکس (تاب) خوی بر عارضش بين کآفتاب گرم رودر هوای آن عرق تا هست هر روزش تب است
من نخواهم کرد ترک لعل يار و جام میزاهدان معذور داريدم که اينم مذهب است
اندر آن ساعت (موکب) که بر پشت صبا بندند زينبا سليمان چون برانم من که مورم مرکب است
آن که ناوک بر دل من زيرچشمی می‌زندقوت جان حافظش در خنده زير لب است
آب حيوانش ز منقار بلاغت می‌چکدزاغ کلک من به‌نام‌ايزد چه عالی مشرب است