آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
شماره 372 از ۴۹۵ در دفتر
آن که از سنبل او غاليه تابی داردباز با دلشدگان ناز و عِتابی دارد
آن که از سنبل او غاليه تابی داردباز با دلشدگان ناز و عِتابی دارد
از سر کشته خود می‌گذری (می‌گذرد) همچون بادچه توان کرد که عمر است و شتابی دارد
از سر کشته خود می‌گذری (می‌گذرد) همچون بادچه توان کرد که عمر است و شتابی دارد
ماه خورشيدنمايش ز پس پرده‌ی زلفآفتابی‌ست که در پيش سحابی دارد
ماه خورشيدنمايش ز پس پرده‌ی زلفآفتابی‌ست که در پيش سحابی دارد
آب حيوان اگر اين (آن) است که دارد لب دوستروشن است اين که خضر بهره سرابی دارد
آب حيوان اگر اين (آن) است که دارد لب دوستروشن است اين که خضر بهره سرابی دارد
چشم من کرد به هر گوشه روان سيل سرشکتا سهی سرو تو را تازه‌تر (به) آبی دارد
چشم من کرد به هر گوشه روان سيل سرشکتا سهی سرو تو را تازه‌تر (به) آبی دارد
چشم مخمور تو دارد ز دلم قصد جگرترک مستی است مگر ميل کبابی دارد
چشم مخمور تو دارد ز دلم قصد جگرترک مستی است مگر ميل کبابی دارد
غمزه‌ی شوخ تو خونم به خطا می‌ريزدفرصتش باد که خوش فکر صوابی دارد
غمزه‌ی شوخ تو خونم به خطا می‌ريزدفرصتش باد که خوش فکر صوابی دارد
جان بيمار مرا نيست ز تو روی سوالای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد
جان بيمار مرا نيست ز تو روی سوالای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد
کی کند سوی دل خسته‌ی حافظ نظریچشم مستش (مستت) که به هر گوشه خرابی دارد
کی کند سوی دل خسته‌ی حافظ نظریچشم مستش (مستت) که به هر گوشه خرابی دارد