پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

آن یار کز او خانه‌ی ما جای پری بود

شماره 280 از ۴۹۵ در دفتر

آن يار کز او خانه‌ی ما جای پری بودسر تا قدمش چون پری از عيب بری بود
منظور خردمند من آن ماه که او رابا حسن ادب شيوه‌ی صاحب‌نظری بود
از چنگ منش اختر بدمهر به دربردآری چه کنم (گردش، محنت، فتنه) دولت دور قمری بود
دل گفت فروکش کنم اين شهر به بويشبيچاره ندانست که يارش سفری بود
خوش بود لب آب و گل و سبزه و نسرينافسوس که آن (سرو) گنج روان رهگذری بود
اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفتباقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود
عذری بنه ای دل که تو درويشی و او رادر مملکت حسن سر تاجوری بود
تنها نه ز راز دل من پرده برافتادتا بود فلک شيوه‌ی او پرده‌دری بود
خود را (بکشد) بکش ای بلبل از اين رشک که گل رابا باد صبا وقت سحر جلوه‌گری بود
هر گنج سعادت که خدا داد به حافظاز يمن دعای شب و ورد سحری بود