پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید

شماره 256 از ۴۹۵ در دفتر

ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزيدوجه می می‌خواهم و مطرب، که می‌گويد رسيد؟
شاهدان در جلوه و من شرمسار کيسه‌امبار عشق و مفلسی صعب است می‌بايد کشيد
قحط جود است آبروی خود نمی‌بايد فروختباده و گل از بهای خرقه می‌بايد خريد
گوييا خواهد گشود از دولتم کاری که دوشمن همی‌کردم دعا و صبح صادق می‌دميد
با لبی و صد هزاران خنده آمد گل به باغاز کريمی گوييا در گوشه‌ای بویی شنيد
دامنی گر چاک شد در عالم رندی چه باکجامه‌ای در نيک‌نامی نيز می‌بايد دريد
اين لطايف کز لب لعل تو من گفتم که گفت؟وين تطاول کز سر زلف تو من ديدم که ديد؟ (ترصیع)
عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشقگوشه‌گيران را ز آسايش طمع بايد بريد
تير عاشق‌کش ندانم بر دل حافظ که زداين قدر دانم که از شعر ترش خون می‌چکيد