پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

شماره 190 از ۴۹۵ در دفتر

اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصولرسد به دولت وصل تو کار (وصلت نوای) من به اصول
قرار برده ز من آن دو (سنبل) نرگس رعنافراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول
چو بر در تو من بی‌نوای بی‌زر و زوربه هيچ باب ندارم ره خروج و دخول
کجا روم چه کنم چاره از کجا جويم(کجا روم چه کنم چون شوم چه چاره کنم)
که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملولمن شکسته‌ی بدحال زندگی يابم
(چو شمع پیش تو من زندگی ز سر گیرم)در آن (نفس) زمان که به تيغ غمت شوم مقتول
خرابتر ز دل من غم تو جای نيافتکه ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول
دل از جواهر مهرت چو صيقلی دارد(چو از جواهر مهر تو صیقلی دارد)
بود ز زنگ حوادث هر آينه مصقولچه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت تو
که طاعت من بیدل نمی‌شود مقبول؟به درد عشق بساز و خموش کن حافظ
رموز عشق مکن فاش پيش اهل عقول