پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

شماره 367 از ۴۹۵ در دفتر

اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببردنهيب حادثه بنياد ما ز جا ببرد
اگر نه عقل به مستی فروکشد لنگرچگونه کشتی از اين ورطه‌ی بلا ببرد؟
طبيب عشق منم باده (خور) ده که اين معجونفراغت آرد و انديشه‌ی خطا ببرد
فغان که با همه‌کس غايبانه باخت فلککه کس (کسی) نبود که دستی از اين دغا ببرد
گذار بر ظلمات است خضر راهی (جو) کومباد کآتش (این خاک) محرومی آب ما ببرد
دل ضعيفم از آن می‌کشد به طرف چمنکه جان ز مرگ به بيماری (همراهی، تیماری، غمخواری، دلداری) صبا ببرد
بسوخت حافظ و کس حال او به يار نگفتمگر نسيم پيامی خدای را ببرد