پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

اگرچه باده فرح‌بخش و باد گل‌بيز است

شماره 455 از ۴۹۵ در دفتر

اگر چه باده فرح‌بخش و باد گل‌بيز استبه بانگ چنگ مخور می که محتسب تيز است
صراحی‌یی و حريفی گرت به چنگ افتدبه عقل نوش که ايام فتنه‌انگيز است
در آستين مرقع پياله پنهان کنکه همچو چشم صراحی زمانه خون‌ريز است
به آب ديده بشوييم خرقه‌ها از می(ز رنگ باده بشوییم خرقه‌ها در اشک)
که موسم ورع و روزگار پرهيز استمجوی عيش خوش از دور باژگون سپهر
که صاف اين سر خم جمله دردآميز استسپهر برشده پرويزنی‌ست خون‌افشان
که ريزه‌اش سر کسری و تاج پرويز استعراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ
بيا که نوبت بغداد و وقت تبريز است