پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای آفتاب آينه‌دار جمال تو

شماره 88 از ۴۹۵ در دفتر

ای آفتاب آينه‌دار جمال تومشک سياه مجمره‌گردان خال تو
صحن سرای ديده بشستم ولی چه سودکاين گوشه نيست درخور خيل خيال تو
اين نقطه‌ی سياه که آمد مدار نورعکسی‌ست در حديقه‌ی بينش ز خال تو
در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حسنيا رب مباد تا به قيامت زوال تو
مطبوع‌تر ز نقش تو صورت نبست بازطغرانويس ابروی مشکين مثال تو
در چين زلفش ای دل مسکين چگونه‌ای؟کآشفته گفت باد صبا شرح حال تو
برخاست بوی گل ز در آشتی درآیای نوبهار ما رخ فرخنده‌فال تو
تا آسمان ز حلقه‌به‌گوشان ما شودکو عشوه‌ای ز ابروی همچون هلال تو
تا پيش بخت باز رَوم تهنيت‌کنانکو مژده‌ای ز مقدم عيد وصال تو؟
در پيش شاه عرض کدامين جفا کنمشرح نيازمندی خود يا ملال تو؟
حافظ در اين کمند سر سرکشان بسی‌ستسودای کج مپز که نباشد مجال تو