پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای خون‌بهای نافه‌ی چین خاک راه تو

شماره 87 از ۴۹۵ در دفتر

ای خون‌بهای نافه‌ی چين خاک راه توخورشيد سايه‌پرور طرف کلاه تو
نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرامای جان فدای شيوه‌ی چشم سياه تو
خونم بخور که هيچ ملک با چنین جمالاز دل نيايدش که نويسد گناه تو
آرام و خواب خلق جهان را سبب توییزان شد کنار ديده و دل تکيه گاه تو
با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبماز حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
ياران همنشين همه از هم جدا شدندماييم و آستانه‌ی دولت‌پناه تو
*یار بدان مباش که مانند بخت نیکیار تو باد هر که بود نیکخواه تو
حافظ طمع مبر ز عنايت که عاقبتآتش زند به خرمن غم دود آه تو