پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

شماره 62 از ۴۹۵ در دفتر

ای دل مباش يک دم خالی ز عشق و مستیوآنگه برو که رستی از نيستی و هستی
گر جان به تن ببينی مشغول کار او شوهر قبله‌ای که بينی بهتر ز خودپرستی
با ضعف و ناتوانی همچون نسيم خوش باشبيماری اندر اين ره بهتر ز تندرستی
در مذهب طريقت خامی نشان کفر استآری طريق رندی چالاکی است و چستی
تا علم و عقل بينی بی‌معرفت نشينیيک نکته‌ات بگويم خود را مبين که رستی
در آستان جانان از آسمان ميانديشکز اوج سربلندی افتی به خاک پستی
خار ار چه جان بکاهد گل عذر آن بخواهدسهل است تلخی می در جنب ذوق مستی
صوفی پياله‌پيما حافظ قرابه‌پرهيزای کوته‌آستينان تا کی درازدستی؟