پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای رخت چون خلد و بعلت سلسبیل

شماره 188 از ۴۹۵ در دفتر

ای رخت چون خلد و لعلت سلسبيلسلسبيلت کرده جان و دل سبيل
سبزپوشان خطت بر گرد لبهمچو مورانند (حورانند) گرد سلسبيل
ناوک چشم تو در هر گوشه‌ایهمچو من افتاده دارد صد قتيل
يا رب اين آتش که در جان من استسرد کن زان سان که کردی بر خليل
من نمی‌يابم مجال ای دوستانگر چه دارد او جمالی بس جميل
پای ما لنگ است و منزل دوردستدست ما کوتاه و خرما بر نخيل
یا مکش بر چهره نیل عاشقییا فروبر جامه‌ی تقوا به نیل
حسن این نظم از بیان مستغنی‌ استبر فروغ خور نجوید کس دلیل
معجز است این شعر یا سحر حلال؟هاتف آورد این سخن یا جبرئیل؟
عقل در حسنش نمی‌یابد بدلطبع در لطفش نمی‌بیند بدیل
حافظ از سرپنجه‌ی عشق نگارهمچو مور افتاده زیر پای پيل
شاه عالم را بقا و عز و نازباد و هر چيزی که باشد زين قبيل