پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای سروناز حسن که خوش می‌روی به ناز

شماره 236 از ۴۹۵ در دفتر

ای سروناز حسن که خوش می‌روی به نازعشاق را به ناز تو هر لحظه صد نياز
فرخنده باد طلعت (نازت) خوبت که در ازلببريده‌اند بر قد سروت قبای ناز
دل کز طواف کعبه‌ی کويت وقوف يافتاز شوق آن حريم ندارد سر حجاز
آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوستچون عود گو بر آتش (سوزان) سودا بسوز و ساز
پروانه را ز شمع بود سوز دل ولیبی شمع عارض تو دلم را بود گداز
از طعنه‌ی رقيب نگردد عيار منچون زر اگر برند مرا در دهان گاز
هر دم به خون ديده چه حاجت وضو (که) چو نيستبی طاق ابروی تو نماز مرا جواز
صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوشبشکست عهد چون در ميخانه ديد باز
چون باده باز بر سر خم رفت کف زنانحافظ که دوش از لب (ساغر) ساقی شنيد راز