پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس

شماره 229 از ۴۹۵ در دفتر

ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارسبوسه زن بر خاک آن وادی و مشکين کن نفس
منزل سلمی که بادش هر دم از ما صد سلامپرصدای ساربانان بينی و بانگ جرس
محمل جانان ببوس آن گه به زاری عرضه دارکز فراقت سوختم ای مهربان فرياد رس
من که قول ناصحان را خواندمی قول ربابگوشمالی ديدم از هجران که اينم پند بس
عشرت شبگير کن (بی‌ترس) می نوش کاندر (شهر) راه عشقشب‌روان را آشنایی‌هاست با مير عسس
عشقبازی (پادشاهی) کار بازی نيست ای دل سر بباززان که گوی عشق نتوان زد به چوگان هوس
دل به رغبت می‌سپارد جان به چشم مست يارگر چه هشياران ندادند اختيار خود به کس
طوطيان در شکرستان کامرانی می‌کنندو از تحسر دست بر سر می‌زند مسکين مگس
نام حافظ گر برآيد بر زبان کلک دوستاز جناب حضرت شاهم بس است اين ملتمس