پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

شماره 405 از ۴۹۵ در دفتر

ای غايب از نظر به خدا می‌سپارمتجانم بسوختی و به دل دوست دارمت
تا دامن کفن نکشم زير پای خاکباور مکن که دست ز دامن بدارمت
محراب ابرويت (ابروان) بنما تا سحرگهیدست دعا برآرم و در گردن آرمت
گر بايدم شدن سوی هاروت بابلیصد گونه جادویی بکنم تا بيارمت
خواهم که پيش ميرمت ای بی‌وفا طبيببيمار بازپرس که در انتظارمت
صد جوی آب بسته‌ام از ديده بر کناربر بوی تخم مهر که در دل بکارمت
خونم بريخت و از غم عشقم خلاص دادمنت پذير غمزه‌ی خنجر گذارمت
می‌گريم و مرادم از اين سيل اشکبار (اشک سیل‌بار)تخم محبت است که در دل بکارمت
بارم ده از کرم سوی (بر) خود تا به سوز دلدر پای دم به دم گهر از ديده بارمت
حافظ شراب و شاهد و رندی نه وضع توستفی‌الجمله می‌کنی و فرو می‌گذارمت