پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما

شماره 484 از ۴۹۵ در دفتر

اي فروغ ماه حسن از روي رخشان شماآب روي خوبي از چاه زنخدان شما
عزم ديدار تو دارد جان بر لب آمدهبازگردد يا برآيد چيست فرمان شما
کس به دور نرگست طرفي نبست از عافيتبه که نفروشند مستوري به مستان شما
بخت خواب آلود ما بيدار خواهد شد مگرزان که زد بر ديده آبي روي رخشان شما
با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته ايبو که بويي بشنويم از خاک بستان شما
عمرتان باد و مراد اي ساقيان بزم جمگر چه جام ما نشد پرمي به دوران شما
دل خرابي مي کند دلدار را آگه کنيدزينهار اي دوستان جان من و جان شما
کي دهد دست اين غرض يا رب که همدستان شوندخاطر مجموع ما زلف پريشان شما
دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذريکاندر اين ره کشته بسيارند قربان شما
اي صبا با ساکنان شهر يزد از ما بگوکاي سر حق ناشناسان گوي چوگان شما
گر چه دوريم از بساط قرب همت دور نيستبنده شاه شماييم و ثناخوان شما
اي شهنشاه بلنداختر خدا را همتيتا ببوسم همچو اختر خاک ايوان شما
مي کند حافظ دعايي بشنو آميني بگوروزي ما باد لعل شکرافشان شما