پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای که با سلسله‌ی زلف دراز آمده‌ای

شماره 74 از ۴۹۵ در دفتر

ای که با سلسله‌ی زلف دراز آمده‌ایفرصتت باد که ديوانه‌نواز آمده‌ای
ساعتی ناز مفرما و بگردان عادتچون به پرسيدن ارباب نياز آمده‌ای
پيش بالای تو ميرم چه به صلح و چه به جنگچون به هر حال برازنده‌ی ناز آمده‌ای
آب و آتش به هم آميخته‌ای از لب لعلچشم بد دور که بس شعبده‌باز آمده‌ای
آفرين بر دل نرم تو که از بهر ثوابکشته غمزه‌ی خود را به نماز آمده‌ای
زهد من با تو چه سنجد که به يغمای دلممست و آشفته به خلوتگه راز آمده‌ای
گفت حافظ دگرت خرقه شراب‌آلوده‌ستمگر از مذهب اين طايفه بازآمده‌ای؟