پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای که بر مه از خط مشکین نقاب انداختی

شماره 63 از ۴۹۵ در دفتر

ای که بر ماه از خط مشکين نقاب انداختیلطف کردی سايه‌ای بر آفتاب انداختی
تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضتحاليا نيرنگ نقشی خوش بر آب انداختی
طاعت من گرچه از مستی خرابم رد مکنکاندرین شغلم به امید ثواب انداختی
گوی خوبی بردی از خوبان خلخ شاد باشجام کيخسرو طلب کافراسياب انداختی
داور داراشکوه ای آن که تاج آفتاباز سر تعظيم بر خاک جناب انداختی
باده‌ نوش از جام عالم‌بين که بر اورنگ جمشاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی
زينهار از آب آن عارض که شيران را از آنتشنه‌لب کشتی و گردان را در آب انداختی
هر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باختزان ميان پروانه را در اضطراب انداختی
گنج عشق خود نهادی در دل ويران ماسايه‌ی دولت بر اين کنج خراب انداختی
خواب بيداران ببستی وانگه از نقش خيالتهمتی بر شب‌روان خيل خواب انداختی
پرده از رخ برفکندی يک نظر در جلوه‌گاهو از حيا حور و پری را در حجاب انداختی
از فريب نرگس مخمور و لعل می‌پرستحافظ خلوت‌نشين را در شراب انداختی