پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ای که دایم به خویش مغروری

شماره 43 از ۴۹۵ در دفتر

ای که دايم به خويش مغروریگر تو را عشق نيست معذوری
گرد ديوانگان عشق مگردکه به عقل عقيله مشهوری
مستی عشق نيست در سر تورو که تو مست آب انگوری
روی زرد است و آه دردآلودعاشقان را دوای رنجوری
بگذر از نام و ننگ خود حافظساغر می طلب که مخموری