ای که در کوی خرابات مقامی داری
شماره 48 از ۴۹۵ در دفتر
ای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داری
ای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داری
ای که با زلف و رخ يار گذاری شب و روزفرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری
ای که با زلف و رخ يار گذاری شب و روزفرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری
ای صبا سوختگان بر سر ره منتظرندگر از آن يار سفرکرده پيامی داری
ای صبا سوختگان بر سر ره منتظرندگر از آن يار سفرکرده پيامی داری
خال سرسبز تو خوش دانه عيشی‌ست ولیبر کنار چمنش وه که چه دامی داری
خال سرسبز تو خوش دانه عيشی‌ست ولیبر کنار چمنش وه که چه دامی داری
بوی جان از لب خندان قدح می‌شنومبشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری
بوی جان از لب خندان قدح می‌شنومبشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری
چون به هنگام وفا هيچ ثباتيت نبودمی‌کنم شکر که بر جور دوامی داری
چون به هنگام وفا هيچ ثباتيت نبودمی‌کنم شکر که بر جور دوامی داری
نام نيک ار طلبد از تو غريبی چه شودتویی امروز در اين شهر که نامی داری
نام نيک ار طلبد از تو غريبی چه شودتویی امروز در اين شهر که نامی داری
بس دعای سحرت حارس جان خواهد بودتو که چون حافظ شبخيز غلامی داری
بس دعای سحرت حارس جان خواهد بودتو که چون حافظ شبخيز غلامی داری