پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم

شماره 116 از ۴۹۵ در دفتر

بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گويمکه من دلشده اين ره نه به خود می‌پويم
در پس آينه طوطی‌صفتم داشته‌اندآنچه استاد ازل گفت بگو می‌گويم
من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هستکه از آن دست که می‌پروردم می‌رويم
دوستان عيب من بیدل حيران مکنيدگوهری دارم و صاحب‌نظری می‌جويم
گر چه با دلق ملمع می گلگون عيب استمکنم عيب کز او رنگ ريا می‌شويم
خنده و گريه‌ی عشاق ز جایی دگر استمی‌سرايم به شب و وقت سحر می‌مويم
حافظم گفت که خاک در ميخانه مبویگو مکن عيب که من مشک ختن می‌بويم