پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم

شماره 183 از ۴۹۵ در دفتر

بازآی ساقيا که هواخواه خدمتممشتاق بندگی و دعاگوی دولتم
زآنجا که فيض جام سعادت‌فروغ توستبيرون‌شدی نمای ز ظلمات حيرتم
هر چند غرق بحر گناهم ز صد (شش) جهتتا آشنای عشق شدم ز اهل رحمتم
عيبم مکن به رندی و بدنامی ای حکيمکاين بود سرنوشت ز ديوان قسمتم
می خور که عاشقی نه به کسب است و اختياراين موهبت رسيد ز ميراث فطرتم
من کز وطن سفر نگزيدم به عمر خويشدر عشق ديدن تو هواخواه غربتم
دريا و کوه در ره و من خسته و ضعيفای خضر پی‌خجسته مدد (ده) کن به همتم
دورم به صورت از در دولتسرای (دوست) توليکن به جان و دل ز مقيمان حضرتم
حافظ به پيش چشم تو خواهد سپرد جاندر اين خيالم، ار بدهد عمر مهلتم