پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بالابلند عشوه‌گر نقش‌باز من

شماره 96 از ۴۹۵ در دفتر

بالابلند عشوه‌گر نقش‌باز منکوتاه کرد قصه زهد دراز من
ديدی دلا که آخر پيری و زهد و علمبا من چه کرد ديده معشوقه‌باز من؟
می‌ترسم از خرابی ايمان که می‌بردمحراب ابروی تو حضور نماز من
گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشقغماز بود اشک و عيان کرد راز من
مست است يار و ياد حريفان نمی‌کندذکرش به خير ساقی مسکين‌نواز من
يا رب کی آن صبا بوزد کز نسيم آنگردد شمامه‌ی کرمش کارساز من
نقشی بر آب می‌زنم از گريه حالياتا کی شود قرين حقيقت مجاز من
بر خود چو شمع خنده‌زنان گريه می‌کنمتا با تو سنگدل چه کند سوز و ساز من
زاهد چو از نماز تو کاری نمی‌رودهم مستی شبانه و راز و نياز من
حافظ ز گريه سوخت بگو حالش ای صبابا شاه دوست‌پرور دشمن‌گداز من