پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

برو به کار خود ای واعظ این چه فریاد است

شماره 461 از ۴۹۵ در دفتر

برو به کار خود ای واعظ اين چه فريادستمرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست
ميان او که خدا آفريده است از هيچدقيقه‌ايست که هيچ آفريده نگشادست
به کام تا نرساند مرا لبش چون ناینصيحت همه عالم به گوش من بادست
گدای کوی تو از هشت خلد مستغنی‌ستاسير عشق (بند) تو از هر دو عالم آزادست
اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولیاساس هستی من زان خراب آبادست
دلا منال ز بيداد و جور يار که يارتو را نصیب همین کرد و این از آن دادست
تو را نصيب همين داد و اين تو را دادست(نور عثمانیه)
برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظکز اين فسانه و افسون مرا بسی يادست