پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بزن بر دل ز نوک غمزه تیرم

شماره 164 از ۴۹۵ در دفتر

بزن بر دل ز نوک غمزه تيرمکه پيش چشم بيمارت بميرم
نصاب حسن در حد کمال استزکاتم ده که مسکين و فقيرم
چو طفلان تا به کی زاهد فريبیبه سيب بوستان و شهد و شيرم
چنان پر شد فضای سينه از دوستکه فکر خويش گم شد از ضميرم
قدح پر کن که من از دولت عشقجوان‌بخت جهانم گر چه پيرم
قراری بسته‌ام با می‌فروشانکه روز غم بجز ساغر نگيرم
مبادا جز حساب مطرب و میاگر نقشی کشد کلک دبيرم
در آن غوغا که کس کس را نپرسدمن از پير مغان منت پذيرم
خوشا آن دم که استغنای مستیفراغت بخشد از شاه و وزيرم
من آن مرغم که هر شام و سحرگاهز بام عرش می‌آيد صفيرم
فراوان گنج او در سينه دارماگر چه مدعی بيند حقيرم
من آنگه برگرفتم دل ز حافظکه ساقی گشت یار ناگزیرم