پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بشری اذ السلامة حلت بذی سلم

شماره 184 از ۴۹۵ در دفتر

بشري اذِ السّلامةُ حَلَّت بذي سَلَملِلهِ حمدُ معترفٍ غاية النِّعم
آن خوش‌خبر کجاست که اين فتح مژده داد؟تا جان فشانمش چو زر و سيم در قدم
از بازگشت شاه در اين طرفه (نوبت) منزل استآهنگ خصم او به سراپرده‌ی عدم
پيمان‌شکن هرآينه گردد شکسته‌حالان العهود عند مليک النُهي ذِمم
می‌جست از سحاب امل رحمتی ولیجز ديده‌اش معاينه بيرون نداد نم
در نيل غم فتاد سپهرش به طنز گفتالانَ قد ندمتَ و ماينفعُ النَّدم
(ساقی بیا که وقت گل است و زمان عیشپر کن پیاله و مخور اندوه بیش و کم
بشنو ز جام باده که این زال نوعروسبسیار کشت شوهر چون کیقباد و جم
ای دل تو ملک جم مطلب جام جم بخواهاین بود قول بلبل دستان‌سرای جم
حافظ به کنج میکده دارد قرارگاهالطیر فی حدیقةِ و الیسُ فی الاَجَم)
ساقی چو يار مهرخ و از اهل راز بودحافظ بخورد باده و شيخ و فقيه هم