پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

شماره 315 از ۴۹۵ در دفتر

بعد از اين دست من و دامن آن سرو بلندکه به بالای چمان از بن و بيخم برکند
حاجت مطرب و می نيست تو برقع بگشاکه به رقص آوردم آتش رويت چو سپند
هيچ رویی نشود آينه‌ی حجله بختمگر آن روی که مالند در آن سم سمند
گفتم اسرار غمت هر چه بود گو می‌باشصبر از اين بيش ندارم چه کنم تا کی و چند
مکش آن آهوی مشکين مرا ای صيادشرم از آن چشم سيه دار و مبندش به کمند
من خاکی که از اين در نتوانم برخاستاز کجا بوسه زنم بر لب آن قصر (سرو) بلند
باز مستان دل از آن گيسوی مشکين حافظزان که ديوانه همان به که (بماند در بند) بود اندر بند