پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بنال بلبل اگر با منت سر یاری‌ست

شماره 430 از ۴۹۵ در دفتر

بنال بلبل اگر با منت سر ياری‌ستکه ما دو عاشق زاريم و کار ما زاری‌ست
در آن (زمان) زمين که نسيمی وزد ز طره‌ی دوستچه جای دم زدنِ نافه‌های تاتاری‌ست
بيار باده که رنگين کنيم جامه زرقکه مست جام غروريم و نام هشياريست
خيال زلف تو پختن نه کار (خامان است) هر خاميستکه زير سلسله رفتن طريق عياری‌ست
لطيفه‌ای‌ست نهانی، که عشق از او خيزدکه نام آن نه لب لعل و خط زنگاری‌ست
جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خالهزار نکته در اين کار و بار دلداری‌ست
(برهنگان طریقت) قلندران حقيقت به نيم جو نخرندقبای اطلس آن کس که از هنر عاری‌ست
به آستان تو مشکل توان رسيد آریعروج بر فلک سروری به دشواری‌ست
سحر کرشمه‌ی چشمت به خواب می‌ديدمزهی مراتب خوابی که به ز بيداری‌ست
دلش به ناله ميازار و ختم کن حافظکه رستگاری جاويد، در کم‌آزاری‌ست