پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

به تیغم گر کشد دستش نگیرم

شماره 165 از ۴۹۵ در دفتر

به تيغم گر کشد دستش نگيرموگر تيرم زند منت پذيرم
کمان‌ابروی ما را گو بزن تیرکه پيش دست و بازویت‌ش* بميرم
غم گيتی گر از پايم درآردبجز ساغر که باشد دستگيرم؟
برآی ای آفتاب صبح اميدکه در دست شب هجران اسيرم
به فريادم رس ای پير خراباتبه يک جرعه جوانم کن که پيرم
به گيسوی تو خوردم دوش سوگندکه از پای تو من سر بر نگيرم
بسوز اين خرقه‌ی تقوای حافظکه گر آتش شوم در وی نگيرم