به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است
شماره 446 از ۴۹۵ در دفتر
به دام زلف تو دل مبتلای خويشتن استبکش به غمزه که اينش سزای خويشتن است
به دام زلف تو دل مبتلای خويشتن استبکش به غمزه که اينش سزای خويشتن است
گرت ز دست برآيد مراد خاطر مابه دست باش که خيری به جای خويشتن است
گرت ز دست برآيد مراد خاطر مابه دست باش که خيری به جای خويشتن است
به جانت ای بت شيرين دهن که همچون شمعشبان تيره مرادم فنای خويشتن است
به جانت ای بت شيرين دهن که همچون شمعشبان تيره مرادم فنای خويشتن است
چو رای عشق زدی با تو گفتم ای بلبلمکن که آن گل خندان (خودرو) به رای خويشتن است
چو رای عشق زدی با تو گفتم ای بلبلمکن که آن گل خندان (خودرو) به رای خويشتن است
به مشک چين و چگل نيست بوی گل محتاجکه نافه‌هاش ز بند قبای خويشتن است
به مشک چين و چگل نيست بوی گل محتاجکه نافه‌هاش ز بند قبای خويشتن است
مرو به خانه ارباب بی‌مروت دهرکه گنج (کنج) عافيتت در سرای خويشتن است
مرو به خانه ارباب بی‌مروت دهرکه گنج (کنج) عافيتت در سرای خويشتن است
(گواه سخن)بسوخت حافظ و در شرط عشقبازی او (عشق و جانبازی)
(گواه سخن)بسوخت حافظ و در شرط عشقبازی او (عشق و جانبازی)
هنوز بر سر عهد و وفای خويشتن است
هنوز بر سر عهد و وفای خويشتن است