پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم

شماره 146 از ۴۹۵ در دفتر

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنمبهار توبه‌شکن می‌رسد چه چاره کنم؟
سخن درست بگويم نمی‌توانم ديدکه می خورند حريفان و من نظاره کنم
چو غنچه با لب خندان به ياد مجلس شاهپياله گيرم و از شوق جامه پاره کنم
به دور لاله دماغ مرا علاج کنيدگر از ميانه‌ی بزم طرب کناره کنم
ز روی دوست مرا چون گل مراد شکفتحواله‌ی سر دشمن به سنگ خاره کنم
گدای ميکده‌ام ليک وقت مستی بينکه ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم
مرا که نيست ره و رسم لقمه‌پرهيزیچرا ملامت رند شرابخواره کنم؟
به تخت گل بنشانم بتی چو سلطانیز سنبل و سمنش ساز طوق و ياره کنم
ز باده خوردن پنهان ملول شد حافظبه بانگ بربط و نی رازش آشکاره کنم