به وقت گل شدم از توبه‌ی شراب خجل
شماره 191 از ۴۹۵ در دفتر
به وقت (عهد) گل شدم از توبه‌ی شراب خجلکه کس مباد ز کردار ناصواب خجل
به وقت (عهد) گل شدم از توبه‌ی شراب خجلکه کس مباد ز کردار ناصواب خجل
صلاح ما همه دام ره است و من زين (بخت) بحثنيم ز شاهد و ساقی به هيچ باب خجل
صلاح ما همه دام ره است و من زين (بخت) بحثنيم ز شاهد و ساقی به هيچ باب خجل
بود که يار نرنجد ز ما (نپرسد گنه) به خلق کريمکه از سوال ملوليم و از جواب خجل
بود که يار نرنجد ز ما (نپرسد گنه) به خلق کريمکه از سوال ملوليم و از جواب خجل
ز خون که رفت شب دوش از سراچه چشمشديم در نظر (شب‌روان) رهروان خواب خجل
ز خون که رفت شب دوش از سراچه چشمشديم در نظر (شب‌روان) رهروان خواب خجل
رواست نرگس مست ار فکند سر در پيشکه شد ز شيوه‌ی آن چشم پرعتاب خجل
رواست نرگس مست ار فکند سر در پيشکه شد ز شيوه‌ی آن چشم پرعتاب خجل
تویی که خوبتری ز آفتاب و شکر خدا(تو خوبرویی‌تری زآفتاب و شکر خدای)
تویی که خوبتری ز آفتاب و شکر خدا(تو خوبرویی‌تری زآفتاب و شکر خدای)
که نيستم ز تو در روی آفتاب خجلحجاب ظلمت از آن بست آب خضر که گشت
که نيستم ز تو در روی آفتاب خجلحجاب ظلمت از آن بست آب خضر که گشت
ز شعر حافظ و آن طبع همچو آب خجل
ز شعر حافظ و آن طبع همچو آب خجل