پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

شماره 449 از ۴۹۵ در دفتر

به کوی ميکده هر سالکی که ره دانستدری دگر زدن انديشه‌ای تبه دانست
زمانه افسر رندی نداد جز به کسیکه سرفرازی عالم در اين کله دانست
بر آستانه‌ی ميخانه هر که يافت رهیز فيض جام می اسرار خانقه دانست
(خوش آن نظر که لب جام و روی ساقی راهلال یک شبه و ماه چارده دانست)
هر آن که راز دو عالم ز خط ساغر خواندرموز جام جم از نقش خاک ره دانست
ورای طاعت ديوانگان ز ما مطلبکه شيخ مذهب ما عاقلی گنه دانست
دلم ز نرگس ساقی امان نخواست به جانچرا که شيوه‌ی آن ترک دل سيه دانست
ز جور کوکب طالع سحرگهان چشممچنان گريست که ناهيد ديد و مه دانست
حديث حافظ و ساغر کشیدنِ پنهانچه جای محتسب و شحنه، پادشه دانست
بلندمرتبه شاهی که نه رواق سپهرنمونه‌ای ز خم طاق بارگه دانست