پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید

شماره 253 از ۴۹۵ در دفتر

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنيداز يار آشنا (خبر، نفس) سخن آشنا شنيد
ای شاه حسن (سایه ز درویش برمگیر) چشم به حال گدا فکنکاين گوش بس حکايت شاه و گدا شنيد
خوش می‌کنم به باده‌ی مشکين مشام جانکز دلق‌پوش صومعه بوی ريا شنيد
سر خدا که عارف سالک به کس نگفتدر حيرتم که باده‌فروش از کجا شنيد
يا رب کجاست محرم رازی که يک زماندل شرح آن دهد که چه (دید) گفت و چه‌ها شنيد
اينش سزا نبود دل حق‌گزار منکز غمگسار خود سخن ناسزا شنيد
محروم اگر شدم ز سر کوی او چه شداز گلشن زمانه که بوی وفا شنيد
ساقی بيا که عشق ندا می‌کند بلندکان کس که گفت قصه‌ی ما هم ز ما شنيد
ما باده زير خرقه نه امروز (می‌کشیم) می‌خوريمصد بار پير ميکده اين ماجرا شنيد
ما می به بانگ چنگ نه امروز (می‌خوریم) می‌کشيمبس دور شد که گنبد چرخ اين صدا شنيد
پند حکيم عین صواب است و محض خيرفرخنده (بخت آن) (آن کسی) که به سمع رضا شنيد
حافظ وظيفه‌ی تو دعا گفتن است و بسدربند آن مباش که نشنيد يا شنيد