پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم

شماره 124 از ۴۹۵ در دفتر

بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريمکز بهر جرعه‌ای همه محتاج آن دريم
روز نخست چون دم رندی زديم و عشقشرط آن بود که جز ره آن شيوه نسپريم
جایی که تخت و مسند جم می‌رود به بادگر غم خوريم خوش نبود به که می خوريم
تا بو که دست در کمر او توان زدندر خون دل نشسته چو ياقوت احمريم
واعظ مکن نصيحت شوريدگان که مابا خاک کوی دوست به فردوس ننگريم
چون صوفيان به حالت و رقصند مقتداما نيز هم به شعبده دستی برآوريم
از جرعه‌ی تو خاک زمين در و لعل يافتبيچاره ما که پيش تو از خاک کمتريم
حافظ چو ره به کنگره‌ی کاخ وصل نيستبا خاک آستانه‌ی اين در به سر بريم