پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

شماره 32 از ۴۹۵ در دفتر

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالیخوش باش زان که نبود اين هر دو را زوالی
در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقلآيد به هيچ معنی زين خوبتر مثالی
شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما راهرگز به عمر روزی روزی شود وصالی
آن دم که با تو باشم يک سال هست روزیوان دم که بی تو باشم يک لحظه هست سالی
چون من خيال رويت جانا به خواب بينم؟کز خواب می‌نبيند چشمم بجز خيالی
رحم آر بر دل من کز مهر روی ماهتشد شخص ناتوانم باريک چون هلالی
حافظ مکن شکايت گر وصل دوست خواهیزين بيشتر ببايد بر هجرت احتمالی