پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

شماره 458 از ۴۹۵ در دفتر

بی مهر رخت روز مرا نور نماندستوز عمر مرا جز شب ديجور نماندست
هنگام وداع تو ز بس گريه که کردمدور از رخ تو چشم مرا نور نماندست
می‌رفت خيال تو ز چشم من و می‌گفتهيهات از اين گوشه که معمور نماندست
وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشتاز دولت هجر تو کنون دور نماندست
نزديک شد آن دم که رقيب تو بگويددور از رخت (درت) اين خسته رنجور (مهجور) نماندست
صبر است مرا چاره هجران تو ليکنچون صبر توان کرد که مقدور نماندست
در هجر تو گر چشم مرا آب روان است (نمانَد)گو خون جگر ريز که معذور نماندست
من بعد چه سود ار قدمی رنجه کند دوستکز جان رمقی در تن رنجور نماندست
حافظ ز غم از گريه نپرداخت به خندهماتم‌زده را داعيه سور نماندست