پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است

شماره 459 از ۴۹۵ در دفتر

بيا که قصر امل سخت سست بنيادستبيار باده که بنياد عمر بر بادست
غلام همت آنم که زير چرخ کبودز هر چه رنگ تعلق پذيرد آزادست (امثال سائره)
داشتن بدون احساس مالکیتچه گويمت که به ميخانه دوش مست و خراب
سروش عالم غيبم چه مژده‌ها دادستکه ای بلندنظر شاهباز سدره‌نشين
نشيمن تو نه اين کنج محنت‌آبادستتو را ز کنگره عرش می‌زنند صفير
ندانمت که در اين دامگه چه افتادستنصيحتی کنمت ياد گير و در عمل آر
که اين حديث ز پير طريقتم يادسترضا به داده بده وز جبين گره بگشای (برو ملامت دردی‌کشان مکن زاهد)
که بر من و تو در اختيار نگشادستغم جهان مخور و پند من مبر از ياد
که اين لطيفه عشقم (نغزم) ز رهروی يادستمجو درستی عهد از جهان سست نهاد
(فریب شیوه‌ی حسن از جهان پیر مخور)(مرو به کف خزیب فلک ز ره زنهار)
که اين عجوز عروس هزاردامادستنشان عهد و وفا نيست در تبسم گل
بنال بلبل بی‌دل که جای فريادستحسد چه می‌بری ای سست‌نظم بر حافظ
(مکن معارضه ای سست‌نظم با حافظ)قبول خاطر (مردم) و لطف سخن خدادادست