پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

حافظ خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

شماره 326 از ۴۹۵ در دفتر

زاهد (حافظ) خلوت‌نشين دوش به ميخانه شداز سر پيمان برفت با سر پيمانه شد
صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکستباز به يک جرعه می عاقل و فرزانه شد
شاهد عهد شباب آمده بودش به خوابباز به پيرانه سر عاشق و ديوانه شد
مغبچه‌ای می‌گذشت راهزن دين و دلدر پی آن آشنا از همه بيگانه شد
آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوختچهره‌ی خندان شمع آفت پروانه شد
گريه‌ی شام و سحر شکر که ضايع نگشتقطره‌ی باران ما گوهر يک دانه شد
نرگس ساقی بخواند آيت افسونگریحلقه‌ی اوراد ما مجلس افسانه شد
منزل حافظ کنون (بارگه کبریاست) بزمگه پادشاستدل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد