پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

شماره 314 از ۴۹۵ در دفتر

حسب‌حالی ننوشتی و شد ايامی چندمحرمی کو که فرستم به تو پيغامی چند؟
ما بدان مقصد (اعلا) عالی نتوانيم رسيدهم مگر پيش نهد لطف شما گامی چند
چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقابفرصت عيش نگه دار و بزن جامی چند
قند آميخته با گل نه علاج دل ماستبوسه‌ای چند برآميز به دشنامی چند
زاهد از کوچه‌ی رندان به سلامت بگذرتا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
عيب می جمله چو گفتی هنرش نيز بگونفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند
ای گدايان خرابات خدا يار شماستچشم انعام مداريد ز انعامی چند
پير ميخانه چه خوش گفت (به آن دردی‌نوش) به دردی‌کش خويشکه مگو حال دل سوخته با خامی چند
حافظ از شوق رخ مهرفروغ تو بسوختکامگارا نظری کن سوی ناکامی چند