پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

شماره 409 از ۴۹۵ در دفتر

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفتآری به اتفاق جهان می‌توان گرفت
افشای راز خلوتيان خواست کرد شمعشکر خدا که سر دلش در زبان گرفت
زين آتش نهفته که در سينه من استخورشيد شعله‌ايست که در آسمان گرفت
می‌خواست گل که دم زند از رنگ و بوی دوستاز غيرت صبا نفسش در دهان گرفت
آسوده بر کنار چو پرگار می‌شدمدوران چو نقطه عاقبتم در ميان گرفت
آن روز شوق ساغر می خرمنم بسوختکآتش ز عکس عارض ساقی در آن گرفت
خواهم شدن به کوی مغان آستين‌فشانزين فتنه‌ها که دامن آخرزمان گرفت
می خور که هر که آخر کار جهان بديداز غم سبک برآمد و رطل گران گرفت
بر برگ گل به خون شقايق نوشته‌اندکان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت
حافظ چو آب لطف ز نظم تو می‌چکدحاسد چگونه نکته تواند بر آن گرفت