پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم

شماره 137 از ۴۹۵ در دفتر

خرم آن روز کز اين منزل ويران برومراحت جان طلبم و از پی جانان بروم
گر چه دانم که به جایی نبرد راه غريبمن به بوی سر آن زلف پريشان بروم
چون صبا با تن بيمار و دل بی‌طاقتبه هواداری آن سرو خرامان بروم
دلم از وحشت زندان سکندر بگرفترخت بربندم و تا ملک سليمان بروم
در ره او چو قلم گر به سرم بايد رفتبا دل زخم‌کش و ديده‌ی گريان بروم
نذر کردم گر از اين غم به در آيم روزیتا در ميکده شادان و غزل‌خوان بروم
به هواداری او ذره‌صفت رقص‌کنانتا لب چشمه‌ی خورشيد درخشان بروم
تازيان را غم احوال گران‌باران نيستپارسايان مددی تا خوش و آسان بروم
ور چو حافظ ز بيابان نبرم ره بيرونهمره کوکبه‌ی آصف دوران بروم