پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

شماره 288 از ۴۹۵ در دفتر

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبودگر تو بيداد کنی شرط مروت نبود
ما جفا از تو نديديم و تو (هرگز نکنی) خود نپسندیآن چه در مذهب ارباب (پیران، اصحاب) طريقت نبود
خيره آن ديده که آبش نبرد گريه‌ی عشقتيره آن دل که در او شمع محبت نبود
دولت از مرغ همايون طلب و سايه‌ی اوزان که با زاغ و زغن شهپر دولت نبود
گر مدد خواستم از پير مغان عيب مکن(گر من از میکده همت طلبم عیب مکن)
شيخ ما گفت که در صومعه همت نبودچون طهارت نبود کعبه و بتخانه يکی‌ست
نبود خير در آن خانه که عصمت نبودحافظا علم و ادب ورز که در مجلس (خاص) شاه
هر که را نيست ادب لايق صحبت نبود