خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
شماره 480 از ۴۹۵ در دفتر
خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداختبه قصد جان من زار ناتوان انداخت
خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداختبه قصد جان من زار ناتوان انداخت
نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بودزمانه طرح محبت نه اين زمان انداخت
نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بودزمانه طرح محبت نه اين زمان انداخت
شراب خورده و خوی کرده کی شدی به چمنکه آب روی تو آتش در ارغوان انداخت
شراب خورده و خوی کرده کی شدی به چمنکه آب روی تو آتش در ارغوان انداخت
به يک کرشمه که نرگس به خودفروشی کردفريب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت
به يک کرشمه که نرگس به خودفروشی کردفريب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت
بنفشه طره مفتول خود گره مي زدصبا حکايت زلف تو در ميان انداخت
بنفشه طره مفتول خود گره مي زدصبا حکايت زلف تو در ميان انداخت
ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردندسمن به دست صبا خاک در دهان انداخت
ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردندسمن به دست صبا خاک در دهان انداخت
به بزمگاه چمن دوش مست بگذشتمچو از دهان توام غنچه در گمان انداخت
به بزمگاه چمن دوش مست بگذشتمچو از دهان توام غنچه در گمان انداخت
من از ورع می و مطرب نديدمی زين پيشهوای مغبچگانم در اين و آن انداخت
من از ورع می و مطرب نديدمی زين پيشهوای مغبچگانم در اين و آن انداخت
کنون به آب می لعل خرقه می‌شويمنصيبه ازل از خود نمی‌توان انداخت
کنون به آب می لعل خرقه می‌شويمنصيبه ازل از خود نمی‌توان انداخت
مگر گشايش حافظ در اين خرابي بودکه بخشش ازلش در می مغان انداخت
مگر گشايش حافظ در اين خرابي بودکه بخشش ازلش در می مغان انداخت
جهان به کام من اکنون شود که دور زمانمرا به بندگی خواجه جهان انداخت
جهان به کام من اکنون شود که دور زمانمرا به بندگی خواجه جهان انداخت