پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

شماره 336 از ۴۹۵ در دفتر

خوش است خلوت اگر يار يار من باشدنه من بسوزم و او شمع انجمن باشد
من آن نگين سليمان به هيچ نستانمکه گاه‌گاه بر او دست اهرمن باشد
روا مدار خدايا که در حريم وصالرقيب محرم و حرمان نصيب من باشد
همای گو مفکن سايه‌ی شرف هرگزبر آن ديار که طوطی کم از زغن باشد
بيان شوق چه حاجت که سوز (حال) آتش دلتوان شناخت ز (شوری) سوزی که در سخن باشد
هوای کوی تو از سر نمی‌رود (ما را) آریغريب را دل سرگشته با وطن باشد
به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظچو غنچه پيش تواش مهر بر دهن باشد