پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم

شماره 128 از ۴۹۵ در دفتر

خيز تا از در ميخانه گشادی طلبيمبه ره دوست نشينيم و مرادی طلبيم
زاد راه حرم وصل نداريم مگربه گدایی ز در ميکده زادی طلبيم
اشک آلوده‌ی ما گر چه روان است ولیبه رسالت سوی او پاک نهادی طلبيم
لذت داغ غمت بر دل ما باد حراماگر از جور غم عشق تو دادی طلبيم
نقطه‌ی خال تو بر لوح بصر نتوان زدمگر از مردمک ديده مدادی طلبيم
عشوه‌ای از لب شيرين تو دل خواست به جانبه شکرخنده لبت گفت مزادی طلبيم
تا بود نسخه‌ی عطری دل سودازده رااز خط غاليه‌سای تو سوادی طلبيم
چون غمت را نتوان يافت مگر در دل شادما به اميد غمت خاطر شادی طلبيم
بر در مدرسه تا چند نشينی حافظخيز تا از در ميخانه گشادی طلبيم