پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

خیز و در کاسه‌ی زر آب طربناک انداز

شماره 232 از ۴۹۵ در دفتر

خيز و در کاسه زر آب طربناک اندازپيشتر زان که شود کاسه‌ی سر خاک انداز
عاقبت منزل ما وادی خاموشان استحاليا غلغله در گنبد افلاک انداز
ملک اين مزرعه دانی که ثباتی (نکند) ندهدآتشی از جگر جام در املاک انداز
به سر سبز تو ای سرو که (چون) گر خاک شومناز از سر بنه و سايه بر اين خاک انداز
دل ما را که ز مار سر زلف تو بخستاز لب خود به شفاخانه‌ی ترياک انداز
غسل در اشک زدم کاهل طريقت گويندپاک شو اول و پس ديده بر آن پاک انداز
چشم آلوده‌نظر از رخ جانان دور استبر رخ او نظر از آينه‌ی پاک انداز
يا رب آن زاهد خودبين که بجز عيب نديددود آهيش در آيينه‌ی ادراک انداز
چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظوين (وآن) قبا در ره آن (دلبر) قامت چالاک انداز