دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
شماره 225 از ۴۹۵ در دفتر
دارم از زلف سياهش گله چندان که مپرسکه چنان ز او شده‌ام بی‌سروسامان که مپرس
دارم از زلف سياهش گله چندان که مپرسکه چنان ز او شده‌ام بی‌سروسامان که مپرس
کس به اميد وفا ترک دل و دين مکنادکه چنانم من از اين کرده پشيمان که مپرس
کس به اميد وفا ترک دل و دين مکنادکه چنانم من از اين کرده پشيمان که مپرس
به يکی جرعه که آزار کسش در پی نيستزحمتی می‌کشم از مردم نادان که مپرس
به يکی جرعه که آزار کسش در پی نيستزحمتی می‌کشم از مردم نادان که مپرس
زاهد از ما به سلامت بگذر کاين می لعلدل و دين می‌برد از دست بدان سان که مپرس
زاهد از ما به سلامت بگذر کاين می لعلدل و دين می‌برد از دست بدان سان که مپرس
گفت‌وگوهاست در اين راه که جان بگدازدهر کسی عربده‌ای اين که مبين آن که مپرس
گفت‌وگوهاست در اين راه که جان بگدازدهر کسی عربده‌ای اين که مبين آن که مپرس
پارسایی (گوشه‌گیری) و سلامت هوسم بود ولیشيوه‌ای (عشوه‌ای) می‌کند آن نرگس فتان که مپرس
پارسایی (گوشه‌گیری) و سلامت هوسم بود ولیشيوه‌ای (عشوه‌ای) می‌کند آن نرگس فتان که مپرس
گفتم از گوی فلک صورت حالی پرسمگفت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرس
گفتم از گوی فلک صورت حالی پرسمگفت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرس
گفتمش زلف به خون که شکستی گفتاحافظ اين قصه دراز است به قرآن که مپرس
گفتمش زلف به خون که شکستی گفتاحافظ اين قصه دراز است به قرآن که مپرس