پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

شماره 344 از ۴۹۵ در دفتر

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زدعشق پيدا شد و آتش به همه عالم زد
جلوه‌ای کرد رخت ديد ملک (تاب) عشق نداشتعين آتش شد از اين غيرت و بر آدم زد
عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزدبرق غيرت بدرخشيد و جهان برهم زد
مدعی خواست که آيد به تماشاگه رازدست غيب آمد و بر سينه نامحرم زد
(نظری خواست که بیند به جهان صورت خویشخیمه در آب‌وگل مزرعه‌ی آدم زد)
ديگران قرعه‌ی قسمت همه بر عيش زدنددل غمديده‌ی ما بود که هم بر غم زد
جان علوی هوس چاه زنخدان تو داشتدست در حلقه‌ی آن زلف خم‌اندرخم زد
حافظ آن روز طربنامه‌ی عشق تو نوشتکه قلم بر سر اسباب دل خرم زد