پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

در خرابات مغان گر گذر افتد بازم

شماره 161 از ۴۹۵ در دفتر

در خرابات مغان گر گذر افتد بازمحاصل خرقه و سجاده روان دربازم
حلقه‌ی توبه گر امروز چو زهاد زنمخازن ميکده فردا نکند در بازم
ور چو پروانه دهد دست فراغ بالیجز بدان عارض شمعی نبود پروازم
صحبت حور نخواهم که بود عين قصوربا خيال تو اگر با دگری پردازم
سر سودای تو در سينه بماندی پنهانچشم تردامن اگر فاش نکردی رازم
مرغ‌سان از قفس خاک هوایی گشتمبه هوایی که مگر صيد کند شهبازم
همچو چنگ ار به کناری ندهی کام دلمبا لب خويش چو نی يک نفسی بنوازم
ماجرای دل خون‌گشته نگويم با کسزان که جز تيغ غمت نيست کسی دمسازم
گر به هر موی سری بر تن حافظ باشدهمچو زلفت همه را در قدمت اندازم