پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

در سرای مغان رفته بود و آب‌زده

شماره 75 از ۴۹۵ در دفتر

در سرای مغان رفته بود و آب‌زدهنشسته پير و صلایی به شيخ و شاب زده
سبوکشان همه در بندگيش بسته کمرولی ز ترک کله چتر بر سحاب زده
شعاع جام و قدح نور ماه پوشيدهعذار مغبچگان راه آفتاب زده
عروس بخت در آن حجله با هزاران نازشکسته کسمه و بر برگ گل گلاب زده
ز شور و عربده‌ی شاهدان شيرين کارشکر شکسته سمن ريخته رباب زده
سلام کردم و با من به روی خندان گفتکه ای خمارکش مفلس شراب‌زده
که اين کند که تو کردی؟ به ضعف همت و رایز گنج‌خانه شده خيمه بر خراب زده
وصال دولت بيدار ترسمت ندهندکه خفته‌ای تو در آغوش بخت خواب‌زده
بيا به ميکده حافظ که بر تو عرضه کنمهزار صف ز دعاهای مستجاب‌زده